De regelmaat van de werkdagen begint er al goed in te zitten. Toch blijf je soms nog steeds versteld staan van bepaalde handelingen in de ziekenhuizen. Morad heeft ook zo zijn eigen handelingen en dit uit zich dan in het zetten van koffie, waarbij een flinke scheut koffiepoeder in een pan kokend water wordt gegoten en vervolgens d.m.v. bezinking de bovenste laag drinkbaar is. Zelf was ik niet op het idee gekomen (ik heb tot nu toe alleen maar oploskoffie gebruikt), maar het smaakt nog best prima.
De jongen met de Gonorroe-infectie in het been maakt het goed en mag al aan het eind van de week naar huis. Om dit 3 weken lange lijden toch nog enigszins vrolijk af te sluiten, heb ik een foto van hem uitgeprint en daarboven een beterschapstekst geschreven, afsluitend met de woorden ‘Salut, l’étudiant medecine blanc de Hollande’. Op straat worden we vaak nageroepen met ‘Les Blancs!!’
Het ziekenhuis in Foumbot blijft elke keer toch wel een uitdaging, omdat je daar zoveel verschillende soorten patiënten ziet. Ik heb veel respect voor de arts, die heel de dag moet rennen tussen al zalen, maar toch de touwtjes goed in handen heeft en continu een lach op zijn gezicht tovert. Hij maakt bovendien tijd vrij om veel medische gevallen aan ons uit te leggen. Zo ook een jongen van 9 jaar, die een peritonitis (buikvliesontsteking) heeft en daar al voor geopereerd is. Na de operatie stroomde het pus echter nog steeds uit de operatiewond. Daar lig je dan als klein, uitgemergeld jongetje op een stinkend, dichtbevolkt zaaltje met 10 bedden en vliegen op je gezicht. Zelfs praten kost hem teveel kracht, maar aan de tranen die over zijn wangen rollen zie je wel hoe hij zich voelt…
Voor de vrouw met Stevens-Johnson en haar familie had ik de foto, die ik een week eerder had gemaakt, uitgeprint. Helaas had ik dit niet hoeven doen, want een dag eerder was zij aan de complicaties van AIDS en Stevens-Johnson disease overleden.
Het eten hier in Kameroen is steeds weer een verrassing. Zo dacht ik de laatste keer in het internetcafé een heerlijk assortiment vlees te hebben besteld, maar liet het bord slechts één stuk vlees zien: de tong van een koe. Nu ben ik de moeilijkste niet, dus heb ik het maar opgegeten. Overigens wordt alles van een koe hier gegeten, behalve de botten. Ik ben benieuwd wat voor delicatesse ik volgende keer weer mag verwachten.
Reacties